Al 2 jaar ben ik vrijwilliger bij ‘blijven reizen’. Jaarlijks begeleid ik één vakantie. Aangezien ik nog werk is mijn vrije tijd beperkt. Gelukkig kan ik bij ‘blijven reizen’ zelf mijn engagement bepalen.
Op mijn eerste vakantie verzorgde ik een 70-jarige man, Gustaaf. Hij was halfzijdig verlamd na een beroerte. Hij kon ook niet meer praten. Desondanks zag je dat hij een fiere, sterke man was.
Samen met een andere medewerker, Annie, verzorgden we Gustaaf elke morgen en avond. Doorheen het jaar verbleef Gustaaf in het rusthuis. Het was zijn eerste vakantie weg uit het rusthuis én samen met zijn vrouw. Annie en ik wilden Gustaaf en zijn vrouw opnieuw vakantie laten beleven. Zo werd vanuit het rusthuis verteld dat Gustaaf niet meer zelf kon eten en dat hij moest drinken uit een beker.
Annie en ik wilden toch eens uitproberen wat Gustaaf nog zelf kon. Na twee dagen dronk hij koffie uit een gewone kop, hij nam zelf zijn glas water en dronk. We moesten ook alleen nog zijn maaltijd snijden. Hij nam zelf zijn bestek en at, heel traag, maar duidelijk met meer smaak. Annie en ik zagen Gustaaf openbloeien. Hij kreeg een stuk zelfstandigheid terug. Ik ben nog altijd trots dat wij dat mogelijk hebben gemaakt.
Griet, 58 jaar
Ik ben nog jong, maar toch ben ik al een vaste waarde als medewerker om samen met chronisch zieke mensen op vakantie te gaan. Ik leerde de werking kennen via een schoolstage en ik was meteen verkocht. De reizen brachten mij er zelfs toe om verpleegkundige te worden.
Sindsdien probeer ik elk jaar één reis mee te pikken om op een ongedwongen manier mensen bij te staan om vakantie te beleven.
Kenny, 23 jaar
Toen ik voor de eerste keer meeging als medewerker op reis met chronisch zieke mensen, was het een beetje met tegenzin. En toch ging ik mee. Ik weet niet waarom of hoe het kwam. Ik werd er geconfronteerd met iets dat ik nauwelijks kende. Ziekte, handicap en pijn.
Ik werd goed begeleid door een andere medewerker en tegelijk werd ik wakker geschud. Ik ben namelijk een wetenschapper die met allerhande wetenschappelijke dingen bezig was. Voor mij moest alles bewezen worden en functioneel zijn. Vandaag denk ik er wel anders over. Er moet een gezond evenwicht zijn tussen rede en emotie.
Meegaan op vakantie als medewerker is voor mij een ideale herbronningsperiode in een druk bestaan. Een aanrader voor iedereen die het leven eens door een andere bril wil bekijken.
Brecht, 33 jaar