Nadat ik een aantal jaar oppasser was geweest, werd me gevraagd of ik dispatcher wilde worden. Ik had op dat moment al een aantal kleinkinderen die soms onverwachts ziek werden. Daardoor was ik vaak de enige opvangmogelijkheid. Maar dat viel perfect te combineren met de opdracht van CM. Ik had mijn gsm op zak en ik was zo toch altijd bereikbaar, zelfs terwijl ik met mijn kleinkinderen bezig was.
Wat voor mij belangrijk is als contactpersoon? Goed luisteren naar de vraag van de klant en daar zo soepel mogelijk op inspelen. Ook de contacten met de groep oppassers van de regio zijn belangrijk. Zo zijn er de informele contacten bij een kop koffie, maar ook de vormingsmomenten en de feestjes.
De coördinator en de maatschappelijk werker ondersteunt elke dispatcher. Dat is van groot belang om een oppassituatie juist in te leren schatten. De zorgsituatie van de klanten wordt immers steeds zwaarder omdat mensen ouder worden en langer thuis (willen) blijven. Een brede kijk op de thuissituatie en de mogelijkheden van de vrijwilliger is dus nuttig. Het blijft een boeiende taak die twee zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen.
Norma, 66 jaar
---
Omdat ik me sowieso graag inzet voor andere mensen ben ik eerst als oppasvrijwilliger gestart. Na een tijdje werd ik dispatcher. Intussen doe ik dat al meer dan tien jaar met superveel plezier. Het geeft me echt enorm veel voldoening.
Ik mag immers samenwerken met een heel gemotiveerde groep oppassers. Ik heb echt het gevoel dat ik mensen een beetje gelukkiger kan maken.
Meestal hebben de mensen die ons opbellen het zo al zwaar genoeg. Als dispatcher kan ik hun dag wat lichter maken. En dat maakt mij natuurlijk ook erg gelukkig.
Nelly, 72 jaar
---
Ik ben dispatcher geworden omdat er mensen zijn die ons echt nodig hebben. Om bijvoorbeeld hun ‘geheimpjes’ te vertellen die ze niet kwijt kunnen aan kinderen, of familieleden, maar die ze toch eens willen delen. En waar kunnen ze zulke dingen beter vertellen?
Bij de dispatcher blijft alles immers tussen ons. Daarom doe ik deze opdracht met veel plezier.
Francine, 59 jaar
---
Na een lange carrière wil je na je pensioen toch nog het verschil blijven maken. Door als dispatcher te werken, voel ik me méér dan nuttig. Ik heb ontdekt dat oud worden voor veel mensen niet zo prettig is. Dan ben ik blij dat ik als vrijwilliger een houvast kan zijn voor heel wat bejaarden.
Ik heb ook een boel nieuwe mensen leren kennen, en dat is altijd meegenomen!
Nicole, 61 jaar